Saslušanje svih osumnjičenih za pad nadstrešnice u Novom Sadu kao i pritvor za sve njih.

Puštanje na slobodu svih protivpravno pritvorenih studenata, uz oslobađanje od krivice.

Raspisivanje izbora.

Sve navedno, zahtevi su Hrka Dijane, majke tragično postradalog mladića čija smrt još nije dotakla pravdu i koja je danas otpočela štrajk glađu do ispunjenja svih njenih zahteva.

U Beogradu, na platou ispred Narodne skupštine, već nekoliko meseci zaposednutom od starne široj javnosti nedefinisanih belih šatora, kao i onih koji su ih možda postavili ili organizovali, pritom presecajući vitalnu saobraćajnu komunikaciju u gradu, te tako nužno izmeštajući i veliki broj ključnih gradskih linija, kako se može čuti prema izveštavaju pojedinih domaćih i stranih medija – ove večeri nalaze se dve grupe građana, oni koji su došli da pruže podršku u borbi ove majke za pravdu za njenog Stefana, sa jedne strane, dok se sa druge strane nalze lica koja su unutar pomenutog prostora, i koja, prema navodima medija, bacaju pirotehnička sredstva i flaše sa vodom ka građanima koji pružaju podršku unesrećenoj majci.

Prema članu 344a Kaznenog zakona, za nasilničko ponašanje na javnim skupovima ili sportskim priredbama, može biti određena kazna zatvora od šest meseci do pet godina, naravno, u zavisnosti od težine dela.

Policija, određene jedinice, svakako je prisutna, razdvajajući dve grupe, međutim, kako primećuju pojedine novinske agencije i medijske kuće, leđima su okrenuti ka onima u uspostavljenom prostoru na potezu između Pionirskog paraka i Narodne skupštine. Neobično samo po sebi, jer stiče se utisak da pretnja dolazi samo sa jedne strane, onih okupljenih oko Dijane Hrka, dok druga strana kao da predstalja svojevrstan štićeni entitet.

A pomenuti član zakona br.344a, između ostalog, glasi:

1. Ko fizički napadne ili se fizički obračunava sa učesnicima sportske priredbe ili javnog skupa, vrši nasilje ili oštećuje imovinu veće vrednosti prilikom dolaska ili odlaska sa sportske priredbe ili javnog skupa, unese u sportski objekat ili baca na sportski teren, među gledaoce ili učesnike javnog skupa predmete, pirotehnička sredstva ili druge eksplozivne, zapaljive ili škodljive supstance koje mogu da izazovu telesne povrede ili ugroze zdravlje učesnika sportske priredbe ili javnog skupa, neovlašćeno uđe na sportski teren ili deo gledališta namenjen protivničkim navijačima i izazove nasilje, oštećuje sportski objekat, njegovu opremu, uređaje i instalacije, svojim ponašanjem ili parolama na sportskoj priredbi ili javnom skupu izaziva nacionalnu, rasnu, versku ili drugu mržnju ili netrpeljivost zasnovanu na nekom diskriminatornom osnovu usled čega dođe do nasilja ili fizičkog obračuna sa učesnicima, kazniće se zatvorom od šest meseci do pet godina i novčanom kaznom.

2. Ako je delo iz stava 1. ovog člana izvršeno od strane grupe, učinilac će se kazniti zatvorom od jedne do osam godina.

3. Kolovođa grupe koja izvrši delo iz stava 1. ovog člana, kazniće se zatvorom od tri do dvanaest godina.

4. Ako je izvršenjem dela iz stava 1. ovog člana došlo do nereda u kome je nekom licu naneta teška telesna povreda ili je oštećena imovina veće vrednosti, učinilac će se kazniti zatvorom od dve do deset godina.

5. Službeno ili odgovorno lice koje pri organizovanju sportske priredbe ili javnog skupa ne preduzme mere obezbeđenja kako bi se onemogućio ili sprečio nered, pa usled toga budu ugroženi život ili telo većeg broja ljudi ili imovina veće vrednosti, kazniće se zatvorom od tri meseca do tri godine i novčanom kaznom.

6.Učiniocu dela iz st. 1. do 4. ovog člana koje je izvršeno na sportskoj priredbi obavezno se izriče mera bezbednosti zabrane prisustvovanja određenim sportskim priredbama.”

Gde se nalazi Dijana Hrka

Majka upokojenog Stefana ima pravo biti gde želi, pa i na javnoj površini ispred, iza, ili bilo gde oko Narodne skupštine. Baš kao i svi Beograđani i njihovi gosti.  Nažalost, već dugo vremena na tom velikom pomenutom prostoru, to im jednostavno nije omogućeno. Izgleda da lakše je ući u neku ambasadu bilo gde u svetu, nego u takozvani beogradski i srpski „Ćacilend“. Bolje se čuva.

Ali, od koga to? I zbog čega? Pitanja su koja ostaju bez konkretnog odgovora. Koja je uopšte ideja, potreba, još i više, svrha tako nečeg… Šta se time dobija, a šta gubi…

Prema poslednjim izveštajima, a trenutno to je i najvažnije, noć protiče mirno. Međutim, nešto drugo brine veliki deo javnosti. I to je nešto što zapravo sve više čudi – ponovno propuštanje neophodnog proaktivnog postupanja aktuelnih vlasti i u ovom slučaju, baš kao i  proteklih godinu dana.

A zašto je to tako, za sada ostaje nepoznanica, uz nadu da će do promena stava (i postupanja) aktulnih srpskih vlasti doći u najskorije vreme, ukoliko nam je opšti društveni i nacionalni interes iznad onog ličnog. Jer, Srbiji koja je „360 stepeni“ okružena sa problemima i izložena sveopštim pritiscima, podeljenost društva u takvim okolnostima jedino je što joj ne ide u prilog. Suštinsku odgovornost za takvo stanje u društvu, logično, prevashodno snose nosioci vlasti u zemlji, dakle oni koji donose odluke u ime svih nas, ili preciznije, sada u ime sve manjeg broja nas.