Libanska paravojna grupa Hezbolah, koja se protivi izraelskoj okupaciji i ima dugu istoriju sukoba sa izraelskim snagama, zabeležila je značajnu vojnu uspešnost u nedavnim borbama sa izraelskom vojskom u južnom Libanu. Hezbolah je uspeo da uništi nekoliko izraelskih tenkova Merkava IV, među kojima su bili neki od najmodernijih oklopnih vozila izraelske vojske. Snimci koje je Hezbolah objavio potvrđuju uništenje više tipova izraelskih oklopnih vozila i pokazali su ozbiljnost ove ofanzive.

Izraelske vlasti, suočene sa porazima na terenu, nametnule su strogu cenzuru u vezi sa mogućim vojnim gubicima. Međutim, Hezbolahovi mediji i svedočanstva sa terena pokazuju da su izraelske trupe pretrpele značajne štete, uključujući gubitke u modernim oklopnim jedinicama i njihovom ljudstvu.

Podsetimo, od holivudski odrađene izraelske akcije masovne likvidacije više stotina pripadnika Hezbolaha putem istovremene eksplozije njihovih pejdžera u septembru ’24, preko brojnih lociranja i likvidacija vođa ove paravojne formacije u poslednjih godinu i po dana, verovalo se da je Hezbolah, bar na duži vremenski period, neutralisan. Upravo ova činjenica skupa sa sadašnjim događanjima na jugu Libana, pokazuje da je regrutovanje i motivacija spremnih na otpor izraelskoj hegemoniji, neuporedivo veća i jača od bilo kakve tehnološke i materijalne moći i jevrejske države i SAD.

Moderno opremljeni pripadnici Hezbolaha

Izraelska cenzura postaje vidljivija dok Hezbolah koordinira sa Iranom

Izraelska cenzura je došla u fokus nakon što su započeti napadi na Iran 28. februara ove godine. Hezbolah je, u međuvremenu, otvorio drugi front u Libanu, nakon što je 1. marta izveo napade na izraelske tenkove u južnom Libanu. Ovi napadi deluju kao odgovor na regionalnu eskalaciju, a u isto vreme Hezbolah je nastavio lansiranje raketa prema izraelskim ciljevima, čime je primorao Izrael na masovne evakuacije, ali i na hitan zahtev Izraela upućen SAD-u za vanrednim dopunama PVO raketnih sistema, o čemu više možete saznati upravo – ovde.

Postoji i značajna mogućnost da su napadi Hezbolaha koordinirani sa iranskim balističkim napadima, što ukazuje na sveobuhvatnu saradnju između ova dva saveznika. Hezbolahova strategija zasniva se na napadima na izraelske oklopne jedinice, uključujući tenkove Merkava, a u poslednjem napadu iz 19. marta, snage Hezbolaha su onesposobile šest izraelskih tenkova u vremenskom periodu između 00:00 i 1:30 ujutru.

Sirijske milicije u službi Izraela

Da svet nije onakav kakav izgleda, potvrđuju i informacije da je Izrael lobirao kod svog strateškog partnera Sirije (?) da otvori drugi front protiv Hezbolaha. Ovaj iznenađujući preokret znači da su sirijske islamističke milicije, koje su ranije bile uperene protiv Izraela i smatrane teroristima ― sada u službi jevrejske države, odnosno SAD.

Na libanskoj granici postavljene su sirijske paramilitarne grupe koje deluju u koordinaciji sa izraelskim vojnim operacijama, smanjujući pritisak na izraelske snage na terenu, jer Hezbolah sada mora obratiti pažnju i na njih. Ovaj razvoj događaja dodatno komplikuje geopolitičku sliku u regionu, jer se dotadašnji ljuti neprijatelji sada udružuju u borbi protiv zajedničkog neprijatelja – Hezbolaha.

Na okupu: saudijski princ Salman, Donald Tramp i bivši terorista, sirijski neizabrani vođa, Ahmed al-Šara

„Nejasna“ uloga zalivskih monarhija

U pozadini ovog sukoba, postoji još jedan ključni geopolitički element ― bliska saradnja između određenih muslimanskih arapskih zalivskih monarhija ― sa Izraelom i Sjedinjenim Državama. Iako ove monarhije formalno nisu u savezu sa Izraelom, izvesno je da ih politička kalkulacija kojom dominira želja za održavanjem statusa quo kroz očuvanje američkog vojnog prisustva u regionu, gura u vazalni odnos prema jevrejsko-američkim interesima.

Naime, iako je Islamska Republika Iran snažno teokratska, verska država, njen koncept ipak je ― republički. A to nikako ne odgovara monarhijama koje su vlasnici svega na svom prostoru, pa im je draža američka vojna baza od bilo kakvog bratimljena sa daleko većom, brojnijom i pojedinačno snažnijom Islamskom Republikom Iran. Podanički odnos prema SAD, pa time i prema jevrejskoj državi, u glavama bliskoistočnih monarhija stvara percepciju sigurnosti za lična bogatstva i bezgranične privilegije.

Ove zemlje, dok istovremeno javno kritikuju Izrael zbog njegove politike prema Palestincima, zapravo pružaju političku i logističku podršku SAD, jer smatraju da je to ključ za očuvanje stabilnosti i borbe protiv zajedničkih neprijatelja, poput Irana i njegovih saveznika. U tom kontekstu, sve okolne muslimanske zemlje (izuzev Omana i dobrim delom Iraka) štite interese i nebo Izraela u borbi protiv Irana čak i  bolje nego on sam, što daje poseban pečat moralnom i političkom „kredibilitetu“ onih koje upravo Izrael temeljno uništavao u više međusobnih izraelsko-arapskih ratova.

Američka i izraelska uloga u stvaranju ISIL-a?

Jedan od najsumnjivijih aspekata sukoba na prostoru Bliskog istoka, posebno onog na prostoru Sirije ― jeste sve veća sumnja mnogih da su upravo Sjedinjene Države i Izrael, zajedno sa saudijskim partnerima, imali ključnu ulogu u stvaranju i jačanju terorističkih organizacija poput ISIL-a (Islamska Država).

Iako su ove zemlje u javnosti tvrdile da se protive terorizmu, mnogi smatraju da su kroz podršku određenim grupama omogućile uspon ISIL-a, kao instrument za destabilizaciju Iraka, Sirije, ali i šireg regiona, pa čak i Evrope u određenom aspektu, čime su prevashodno stvorili prostor za sve veću američku i izraelsku vojnu prisutnost na Bliskom istoku, posebno u odnosu na Iran koji je nesumnjivo dominirao Sirijom pre pada režima sirijskog predsednika Bašara al-Asada.